افزایش قدرت نوشتن، در سه گام
همهی ما کلمهها و جملهها را از راه تقلید یاد گرفتیم. تقلید از پدر و مادر و اطرافیان. این طبیعیترین و سادهترین راه زبانآموزی است. کمکم، کلمات را با میل شخصی خود ترکیب کردیم و جملههای جدیدی ساختیم.
بر همین اساس به نظر میرسد راه افزایش قدرت نویسندگی، از سه مرحله میگذرد: تقلید، ترکیب، نوآوری. تا آثار نویسندگان و شاعران را نخوانیم، با چیزی به نام قطعهی شاعرانه، داستان کوتاه، یا شعر آشنا نخواهیم شد و زبان نوشتاری ما باز نمیشود. درواقع جسارت نوشتن در ما پایین میمانَد.
در مرحلهی دوم، با افزایش تنوع در خواندن کتابها و آثارِ خوب، پس از مدتی میل طبیعی «ترکیب» و سر هم کردن شیوههای مختلفِ نوشتن در ما زنده میشود. برای مثال، ممکن است علاقه پیدا کنیم سجع زبان سعدی در گلستان را با استفاده از کلمات عامیانه در نثر یکی از داستانهای صادق هدایت، تلفیق کنیم. در این فرایند، انواع راههای ترکیب و آمیختن کلمات جورواجور از لایههای زبانی گوناگون، برایمان جذاب و هیجانانگیز است.
اگر به این شیوه ادامه دهیم، اتفاقی بزرگ در انتظار ماست: رسیدن به مرحلهی سوم: نوآوری و ابداع. و روزی فراخواهد رسید که مدل نوشتاری ما با همهی نویسندگان قبل از خودمان متفاوت باشد. آن روز، آهنگی نو در دنیای هنرهای نوشتاری نواخته خواهد شد. آهنگی که فقط به نام ما ثبت میشود.
مصطفا پورنجاتی
مطلب قبلی: دست هنرجوی پر تمرین
مطلب بعدی: هویت نویسندگی من چیست؟